Geschiedenis

Het prille begin

Urbanus zou het als volgt verwoorden: “In den beginne was er niets ... helemaal niets”. Nu ja dat laatste was niet helemaal waar, want eind jaren ’60 – begin jaren ’70 onstond onder de vleugels van de Leuvense Atletiekclub “LAC” stilaan ook een groep met Kortenberg als uitvalsbasis. De echte start van ACKO kwam er pas toen het zich samen met Bertem afscheurde van LAC.

.... ACKO was geboren .....

De Atletiekclub Kortenberg werd uiteindelijk opgericht op 7 december 1973 en sloot als club “ACKO” aan bij de KBAB op 21 april 1975. De toemalige oprichters waren wijlen Jozef Bogaerts, toenmalig Schepen van Sport, en tevens zelf atleet (de cross in november is nog steeds naar hem genoemd), de gebroeders Lebrun, Jean en Julien, Roger Engels en Fannes. Jean Lebrun is tot 1987 voorzitter gebleven.

Bij de oprichting was er geen sprake van een piste. De trainingen vonden toen plaats in en rond het bos van wijlen prins Alexander de Merode. De sprint-trainingen vonden toen plaats aan het “kapelleke”, terwijl de werpers (hamerslingeraars en kogelstoters) hun tuigen van zich afwierpen op de plaats waar nu het Cultureel Centrum staat. 

Enkele mijlpalen uit de sportieve geschiedenis van ACKO

In deze laatste discipline hadden op dat moment meteen een Belgisch Kampioen, Eddy Dhaenens. Eddy werd opgevolgd door een andere krachtpatser, mn. Johan Schoups die een betere kamper was, maar de atletiek links liet liggen om zijn legerstudies voorrang te geven. Een aantal van de huidige werprecords dateren dan ook nog uit die beginperiode.

Nog een naam die in de gedachten blijft: Fred Guns. Hij trainde horden in de dreef, en werd Brabants kampioen zowel op de horden als in het veldlopen. Ook als kadet gooide hij hoge ogen met zelfs een Belgisch record. Daarna trok hij naar Leuven, maar daar had hij geen uitschieters meer.

Begin jaren ’80 had ACKO met Chris Reynders een sterke afstandsloper. Van hem vindt je nog heel wat records terug in de analen van ACKO, maar na zijn huwelijk volgde hij zijn Duitse echtgenote naar haar vaderland. Niet alleen op het lange werk blonk ACKO toen uit, ook op de spurt hadden we een sterke troef in handen. Annick Cardoen, nu mevrouw Peter Vanlaet (Mama’s Jasje), was toen zo wat de Kim Gevaert van het moment (wel iets bescheidener uiteraard).

Nog vele andere (top)prestaties zouden volgen, maar het zou ons te ver doen afdwalen om die allemaal te gaan opnoemen. Op dit moment zijn het vooral enkele jongeren die het mooie weer maken bij ACKO, maar ook de ‘ouderen’ zetten nog steeds hun beste beentje voor.

De VZW ACKO

In 1984 werd ACKO een VZW. Jaarlijks werd een cross ingericht om de clubkas te speizen om zo de atleten van het nodige materiaal te kunnen voorzien. Maar met materiaal alleen ben je natuurlijk niets en de ACKO-leden waren maar wat blij toen ze te horen kregen dat ze vanaf 1987 zouden kunnen beschikking over een echte piste. Weliswaar gaf BLOSO toen de voorkeur aan Vilvoorde om te investeren in een kunststofpiste, zodat Kortenberg het moest doen met een assepiste. Die piste kon je tot mei 2011 “bewonderen” aan de rand van het Prinsenbos. Na jaren van aandringen bij het gemeentebestuur mochten we in september 2011 onze kunststofpiste officieel open.

ACKO breidt uit

Overleven als kleine club blijft een moeilijke opdracht en in 1996 klopte het toenmalige OVER, de atletiekclub uit de druivenstreek, bij ACKO op de deur om de mogelijkheden van een fusie te onderzoeken. Enkele vergaderingen en maanden later veranderde op 2 juni 1997 de naam ACKO, die tot dat moment had gestaan voor AtletiekClub Kortenberg, van betekenis. De ‘O’ behoorde nu niet langer tot Kortenberg, maar de volledige naam luidde nu “AtletiekClub Kortenberg-Overijse”. Gedurende een vijftal jaren trad de fusie onder deze naam naar allerlei competities maar de mensen bleven het teveel associeren met het oude ACKO. Daarom werd er een aantal jaren terug voor een totaal nieuwe naam gekozen, mn. VAMB ofte Vlaamse Atletiek Midden-Brabant.

ACKO: nu en in de toekomst

Door deze naams- en structuurswijziging (2 afzonderlijke kernen) kwam de naam ACKO terug vrij en de groep met Kortenberg als uitvalsbasis koos er vrijwel onmiddellijk voor om hun ‘kern’ opnieuw onder de naam ACKO te laten voortleven. Vandaag de dag is ACKO een club van ca. 350 leden, niet enkel uit Kortenberg en zijn deelgemeente, maar vele atleten uit de vele omliggende gemeentes, Steenokkerzeel, Tervuren en Leefdaal om er maar enkele te noemen, vonden hun weg naar ACKO. M.a.w. ACKO is een bloeiende en groeiende club binnen het Vlaamse atletieklandschap.